از هندوستان تا کانادا
از امروز به مدت سه روز در باره مراسم و فرهنگ ازدواج براتون میگم
چون خیلی چیزها میخوام بگم گفتم که به سه بخش تقسیمشون کنم و هر روز یه بخش رو بگم که طولانی نشه.
بخش اول : مراسم خواستگاری و فرهنگ برای دختران قبل از ازدواج
 
یکی از چیزهایی که خیلی راحت اینجا توجه ادم رو به خودش جلب میکنه اینه که چقدر از ادم در باره ازدواج و فرهنگش در ایران میپرسن و اولین سوال هم اینه که : میخوای love marriage داشته باشی و یا   arrange marriage  اصلا ایا love marriage توی کشورت مجاز است؟؟ اصلا خانواده ها اجازه میدن یا نه؟؟ توی هند خیلی سخت و به ندرت پیش میاد که love marriage صورت بگیره و اگر که کسی این نوع ازدواج رو داشته باشه کلی برا خودش مهم میشه!! برای همینم براشون خیلی مهمه.
وقتی که یه دختر و پسر قرار میشه که با هم ازدواج کنن اولین چیزی که در موردش تصمیم گیری میشه اینه که پدر دختر چقدر پول باید به پدر پسر بده؟؟!!!! علت این پرداخت هم اینه که عروس بعد از ازدواج باید  بدون هیچ چون و چرایی بره و توی خونه پدر شوهرش زندگی کنه و خوب برای استفاده از وسایل و استهلاک خونه باید پولی پرداخت بشه!! این پرداخت همیشه هم پول نیست الان رسم بر اینه که یه مقدار پول بستگی به وضع مالی خانواده پسر ( مقدار معمولی ۱ میلیون تومان است ) میدن و به جز اون یک وسیله نقلیه ( موتور یا ماشین ) به خود داماد باید بدن و همچنین مقداری لباس برای داماد و مقداری هم وسایل خانه!!
برای همین هم هست که اکثر دخترها خیلی فقیرانه در شهر میگردن حتی نسبت به برادرهاشون.
وقتی از یکیشون علت رو پرسیدم گفت پدرم باید این پولی که الان میتونه خرج من کنه رو ذخیره کنه تا موقع ازدواج بتونه از پس هزینه های یک خانواده ابرو مند بر بیاد تا من بتونم با یک خانواده خوب وصلت کنم پس میتونه خرج برادرم کنه ولی من نه!! توی ۲ سال گذشته که اینجا بودم فقط یک جفت کفش و ۳ دست لباس مختلف تن این دختر دیدم... واقعا دلم براش میسوزه .... چون که همین دخترها به خاطر اینکه مجبور هستن کم خرج باشن باید مدرسه دولتی برن و مدارس دولتی به زبانهای محلی تدریس میکنن و اینها وقتی که به دانشگاه میان و مجبورن به انگلیسی درس بخونن خیلی مشکل دارن و اکثرا اصلا اعتماد به نفس ندارن ......
 
 
 
دخترهای هندی قبل از کلاس ۱۰ باید موهاشون رو از دو طرف ببافن( یا ببندن ) با یک پارچه به رنگ روپوش مدرسه اون رو ببندن و شبانه روز هرجا اونها رو ببینید به همین صورت هستند چون به جز این حق ندارن برن مدرسه بعد از کلاس دهم میتونن به جای دو طرف مو ها رو از پشت ببندند تا اخر عمر.... ولی وقتی که وارد دانشگاه میشن بعضا موها رو کوتاه میکنن و یا باز میذارن. همینطور هم در باره لباسهاشون دخترها قبل از ازدواج نمیتونن ساری بپوشن و میتونن از پنجابی و یا هالف ساری استفاده کنن
 
 
پنجابی پیراهنی بلند است به نام کورتا با یک شلوار و یک شال که روی شونه هاشون میندازن
ولی هالف ساری یک تاپ است با یک دامن خیلی بلند و یک شال که روی شونه ها میندازن
ساری هم که یه پارچه به طول ۳ متر است که زیرش یک تاپ میپوشن و پارچه رو دور خودشون به روش خاصی میبندن
 
اکثر دخترها با پنجابی میان کالج و از هالف ساری برای مهمانی ها استفاده میکنن و ساری هم که مال بعد از ازدواج است......
 
لباس روز عروسی هم یک ساری بسیار سنگین از جنس سیلک به رنگ قرمز است با يه عالمه جواهرات  که از پيشاني و گوش و خلاصه کل صورت عروس اويزون است من خيلي دوست دارم عروسهاي هندي واقعا خوشگل ميشن
اين يک عروس هندي است :
 
+ نوشته شده در  جمعه 7 بهمن1384ساعت 4:18  توسط ان سان